vrijdag 4 mei 2012


Het vlakke land van Texel.

 Vlak land, rechte wegen.
Uren kom je er niemand tegen.

Sommigen vinden dat juist fijn.

Ik wil graag onder de mensen zijn.
Maar op z’n tijd wil ik wel rust.

En dat zoek ik dan heel bewust.
Het eiland bereiken in een wip.

Gaat helaas alleen per schip.
Dus om je te bedenken duurt wel even.

Dus overdenk je als vanzelf je leven.
Op ’t vlakke land met z’n rechte wegen.

Met z’n rust, je komt er niemand tegen.
Of het moet jezelf zijn.

En juist dat vind ik zo fijn.