zaterdag 22 februari 2014

Het ergste aan werkloos zijn is het wantrouwen.


Het ergste van werkloos zijn....


Mijn verhaal komt in grote lijnen overeen met hetgeen ik deel. Alleen ben ik ondertussen afhankelijk geworden van een gemeentelijke instantie. De problemen die ik meekreeg van het uwv, vonden hun voortgang bij de gemeentelijke dienst. Maar dan keer drie. Mijn grootste fout was dat ik zelf probeerde om uit de uitkeringssituatie te komen en te blijven. En dat is het vandaag de dag nog steeds. Omdat er vanaf "de andere kant" geen enkele medewerking, toestemming of wat dan ook komt. Omdat het aanbod van "passend werk" bestaat uit "absoluut geen passend werk", eigen initiatief op straffende toon wordt afgewezen en ook hier het wantrouwen erg groot is. 

Daarom moet ik, als werkloze, dankbaar zijn met immer te laat uitgekeerd geld. Regels die me pas achteraf en tegen hoge kosten kenbaar worden gemaakt. Ik moet twee weken van tevoren mijn urendeclaraties indienen, terwijl mijn werkgever mij mijn loon nog niet heeft betaald en bijbehorende specificaties nog niet heeft toegezonden. Omdat ik "hiermee ernstig in gebreke blijf" wordt ik gekort door latere betaling. Eenzijdige, door de gemeentelijke instantie gemaakte afspraken die ik niet nakwam, waren ook de oorzaak van "stilzetten van mijn traject..". Ook hier weer de brief met "u blijft in gebreke van uw plicht tot het geven van inlichtingen, hetgeen strafbaar is en waarvoor u ook een sanctie zal worden opgelegd."

Zal het straks, met de completering van de "Participatie Maatschappij" anders worden? 
Ik denk van wel. Het zal veel en veel erger worden...

Wist ik me in het verleden gesteund met de gedachte dat mensen zoals ik, die het vertikken om bij de pakken neer te zitten, een politiek gewillig oor krijgen, is dat nu een totale utopie. Ik ben nu onderdeel van wat onze huidige regering een "onaanvaardbaar hoge kostenpost " noemt. 

Stelling 1; 
" Sociaal betekent dat een mens geneigd is om in een groep te gaan leven."

Stelling 2;
" Betrokken op de mens wordt met sociaal vaak bedoeld: het hebben van gevoel voor de noden van de medeleden van de samenleving, als in humanitairmedemenselijk en menslievend, vaak geassocieerd met linkse politiek of met religieuze, humanistische overtuigingen ('heb uw naaste lief')." ( Wikipedia.)

Ik ben volgens de huidige "sociale" politieke partijen, onder Stelling 1 een a-sociaal persoon geworden. Ik leef in de "groep" zonder er dienstbaar voor te zijn. 

Stelling 2 heeft men in de doofpot gestopt, verloochent en verraden. De politici die nog geen drie jaar geleden gevoel voor de noden van de medeleden van de samenleving hadden, sabelen nu zelfs die medeleden die part noch deel hadden van de crisis genadeloos neer. 

Mijn verhaal zal Asscher, Samson of Klijnsma geen moer interesseren. Ik moet voor mijn uitkering dankbaar al het mogelijke werk doen, wat de"groep" mij opdraagt. Of ik daar nu zieker van wordt, dat is onzin in hun oren. Want ze wantrouwen me....en willen van me af. Pech voor hen...want;

Van de dag dat ik werd geboren
Tot de dag dat ik dit schrijf
Vinden mensen me hier niet thuis horen
En alleen om hen te pesten zeg ik "IK BLIJF" 

Mijn tip voor 19 maart aanstaande is  " STEM BLANCO, STRAF AF