Moederdag. Een dag aan MIJN moeder denken is niet te doen. Zoveel verdriet verdient een mooie lente dag niet. Mijn moeder daarentegen verdient zo'n mooie lente dag wel. Al is het alleen maar omdat ze op zo'n dag niet aan mij hoeft te denken. Zoals alle andere dagen......Maar alleen het verdriet blijft over.
Wat kan een kind, als kind, z'n moeder misdaan hebben om zo genegeerd te worden? Die twijfel, die vraag, verpakt in servet-ringen van klei, versierde eierdoppen van lege wc-rollen. Tekeningen omringd met kralen. Trillende letters schrijven "Voor de lievste Mama van de wereled" . Alles gemaakt met de liefde van een kind, wat nooit zal weten waarom die liefde als een traan in zee geplenkt was.
Dat is de pijn die moederdag ook kan zijn. Zou ze het diep in haar hart weten? En wat doet ze ermee? Ik weet het, niet eens zo diep in mijn hart. En wat ik ermee doe?
Ach, ik zing het wel weg. Ik ben jonger en godzijdank zoveel wijzer.......
Kenapa anda sendiri sangat sedih, mama Grace??
(Waarom doe je jezelf zoveel verdriet, mama Grace??)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten