Ik
zou het nou willen doen, maar je zo me op z’n minst niet begrijpen. Maar als ik
je zo bezig zie. Eén krullebol kroeshaar drommelt winkel in en uit. De ander in
de Maxicosybuggy kraait en graait naar alles binnen bereik. Handig en snel gaan
je handen en ogen langs de rekken. Zo nu en dan vis je er wat uit, kijkt en keurt
in een oogopslag. Ondertussen rent krullebol (te) hard langs de rekken en
corrigeer je hem op vriendelijke toon. Je ziet een blouse en in een oogwenk heb
je die aan… Blik in de spiegel, speeltje in de buggy en je hebt de blouse al
weer op de hanger. Al wiegend met de buggy reken je af bij de kassa. Geduldig
wacht je tot krullebol uit de pashokjes tevoorschijn is gekomen en deel je een
liga uit aan hem en buggy.
Met z’n drietjes loop je de winkel uit, waar je
begroet wordt met “ Hè , hè, ben je daar eindelijk, ’t werd tijd” Toen had ik je het
compliment willen geven. Maar je omhelsde je vent en stak z’n portemonnee weer
in z’n zak. En je gaf me ’n vette knipoog….. En dat maakte het allemaal weer
goed.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten