Hoe ontstaat liefde?

Wanneer ontstaat liefde? Wat is liefde? Wat gebeurt er met je, als je liefde voelt voor iemand? Niet “verliefd” worden, maar van iemand gaan houden, kan dat? Ik ben me ervan bewust, dat de kans klein is “zomaar” wederzijds verliefd te worden op iemand. En de kans nog kleiner is dat er dan een langdurige en gelukkige relatie uit voort zal komen.

Ik ben in de afgelopen tijd (te) vaak tot over m’n oren verliefd geworden en ben eenmaal echt van iemand gaan houden. Niet verstandig om te doen, maar ik ben dat in perspectief gaan zien. Houden van gaat makkelijker, maar is niet minder waardevol geworden voor me. Ik ben anders gaan houden van oude en nieuwe vrienden en vriendinnen. En weet dus wanneer ik doorschiet in het “houden van”. Het heeft me drie forse teleurstellingen gekost. Keiharde afwijzing met zelfs een terechtwijzing. Pijnlijk maar leerzaam. Eerlijkheid en te openhartig zijn wordt vaak gewoonweg niet gewaardeerd. Dus denk ik vaak eerder en beter na, als ik ga houden van iemand. En weet ik nu, wanneer ik “te veel” van iemand ga houden, waarvan ik weet dat het nooit zal worden wat ik ervan verwacht. Het “als vriend” houden van kan omslaan in verliefd worden. Het was een mankement van mij dat ik dat te snel werd.

Ik vroeg hoe liefde ontstond en wat het was. Ik bedoelde liefde tussen twee mensen, die daardoor het liefst heel lang en innig bij elkaar willen blijven. Die van elkaar zijn gaan houden, maar niet eerst met vlinders in hun buik verliefd zijn geweest. Die respect en begrip voor en bij elkaar hebben gekweekt. Kortom, is een relatie gebaseerd op respect, begrip, trouw, waardering, zorgzaamheid en “vriendschappelijk houden van” maar zonder verliefdheid mogelijk? Niet “verliefd” worden, maar zo van iemand gaan houden, kan dat?