Zoals sommige van jullie weten en de rest nu gaat weten heb ik
sinds een mooie tijd de diagnose ADHD. Sinds een nog mooiere tijd heb ik een
relatie met een lieve vriendin die behept is met ADHD/Autisme. Samen vinden we
die titels verwarrend, moeilijk uit elkaar te houden (ik dan), vooral stigmatiserend
en dat het niks opbouwends oplevert. Liever bezigen wij de term BAB (Bijzonder
Actief Brein) en we proberen er ons dagelijks brood mee te verdienen. Maar
daarover op een andere plek meer. Nee, ik wil het graag over de dagelijkse weetjes en watjes
van mijn en haar BAB hebben. Hij ADHD en zij ADHD/Autisme. Want daar valt nogal
het een en ander over te bloggen. Vind ik.
Waar zal ik eens beginnen? Storing tussen de twee karakteristieke
eigenschappen van de 2 ‘aandoeningen’. Ja, maar dan wel van het prettige soort
en met een verdraaid hoog gewone man/vrouw storingen. Voorbeeldje; Ik hang de
was op zo’n rek op wieltjes in pakweg 5 minuten op. Heel het rek vol en op zo’n
manier dat het snel droogt. Ik doe gewoon altijd de was, dus vuil maken, in de
wasmachine gooien met sopzeep, de machine
ook daadwerkelijk aanzetten, was eruit halen en aan een rek of lijn te drogen
hangen. Ik vind dat niet erg om te doen, zij heeft andere talenten (daar over
later meer). Maar toen ik een tijdje geleden, in de vaart van alle dag bezig
was, vroeg ik aan mijn lief of zij even de was op het balkon wilde binnenhalen.
Die was droog en kon dus richting ‘vouwen en opbergen’.
Toen ik later de woonkamer in kwam, zat mijn vriendin op de
bank met haar tabletfoon Feudword te bedrijven of zoiets. Vrijwel midden in de
woonkamer stond het hele wasrek met de gedane was droog te wezen. Voorzichtig
en zo diplomatiek mogelijk (ADHD) vroeg ik aan het zonnetje in mijn leven, wat
er met de gedroogde was aan de hand was. “ Niks, hoezo?” antwoordde ze. “ Maar
waarom hangt het nog op het rek?” vroeg ik. Het antwoord was voor mij ook de
verklaring dat ik (ADHD) niet boos op haar (Autisme) kon worden, namelijk; “
Oh, de was moet ook van het rek? Ja, maar dat heb je niet gevraagd..!” En leg daar maar eens een strootje tussen. Ik
had gevraagd: “ Om de was binnen te halen”. In mijn gedachte gang betekende dat ook: “Van
het rek halen en opvouwen.” De concentratie was op de zinsnede “ De was
binnenhalen” en mijn vriendin kon onmogelijk de link tussen ‘was binnen halen’ vs
‘was binnenhalen & opbergen’ uit mijn woorden halen. Ik maak die schakeling
wel en maak daar wel eens slachtoffers bij. In het verleden werd ik er boos om.
Nu weet ik, geleerd door onder andere bovenstaand avontuur,
dat wat ik zo duidelijk als wat vind niet als zodanig wordt vertaald. Nu weet
ik dat ik specifiek moet zijn en het soms letterlijk moet vragen. En als ik dat
op een leuke manier doe, dan doet de liefde van mijn leven het nog graag ook. Want
luiheid komt bij ADHD en Autisme procentueel net zo veel voor als bij mannen en
vrouwen. Wat dachten jullie dan?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten